ਮਲੋਟ ਚੱਲੀ ਜੋ ਗੋਲੀ ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲੀ
ਸਾਧਾ ਭੁੱਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਸਿੰਘ ਘਾਇਲ ਤੇਰੇ
ਤੇਰੇ ਚਿਹਰੇ ਦਾ ਨੂਰ ਉਡਾ ਦੇਣਾ
ਮਲੀਆਮੇਟ ਕਰ ਦੇਣੇ ਅਸੀਂ ਮਹਿਲ ਤੇਰੇ

ਜਦੋਂ ਜਿਉਂਦਾ ਸੀ ਮਰਦ ਦਲੇਰ ਸਾਡਾ
ਉੱਚੀ ਕੱਢਿਆ ਨਹੀਂ ਤੂੰ ਕਿਤੇ ਸਾਹ ਸਾਧਾ
a.k ਸੰਤਾਲੀਆਂ ਦੀ ਜਦੋਂ ਸੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣਦੀ
ਉਦੋਂ ਦਿਸਿਆ ਨਹੀਂ ਪੰਜਾਬ ਵਾਲਾ ਰਾਹ ਸਾਧਾ

ਇਥੇ ਅਣਖਾਂ ਦੇ ਜਦੋਂ ਸੀ ਮੁੱਲ ਪੈਂਦੇ
ਦਿਵਿਆਂ ਜੋਤੀ ਤੂੰ ਉਦੋਂ ਜਗਾਈ ਕਿਉਂ ਨਾ
ਕਿਹੜੀ ਮਾਂ ਦੀ ਬੁੱਕਲ ਲੁਕ ਗਿਆ ਸੈਂ
ਉਦੋਂ ਦੱਸ ਖਾਂ ਧੂਣੀ ਤਪਾਈ ਕਿਉਂ ਨਾ

ਜੋਤ ਸਿੱਖੀ ਦੀ ਤੇਲ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਘਦੀ
ਇਥੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਜਗਦੇ ਚਿਰਾਗ ਸਾਧਾ
ਜੜੀਂ ਦਸਮੇਸ਼ ਨੇ ਪੁੱਤਾਂ ਦਾ ਖੂਨ ਪਾਇਆ
ਤਾਹੀਓਂ ਟਹਿਕਦਾ ਸਿੱਖੀ ਗੁਲਾਬ ਸਾਧਾ

ਚੌਂਕ ਚਾਂਦਨੀ ਸਿਰ ਕਟਵਾ ਦਿੱਤਾ
ਥੋਡੇ ਸਿਰਾਂ ਦੀ ਬੋਦੀ ਬਚਾਉਣ ਖਾਤਿਰ
ਹੱਸ-ਹੱਸ ਕੇ ਤਨ ਚਿਰਵਾਏ ਸਿੱਖਾਂ
ਥੋਡੇ ਤਨ ਦਾ ਜੰਝੂ ਬਚਾਉਣ ਖਾਤਿਰ

ਦੋ ਲਾਲ ਨੀਂਹਾਂ ‘ਚ ਚਿਣਵਾ ਦਿੱਤੇ
ਏਸ ਹਿੰਦ ਦੀਆਂ ਨੀਂਹਾਂ ਬਚਾਉਣ ਦੇ ਲਈ
ਰਣਜੀਤ ਨਗਾਰੇ ਤੇ ਚੋਟ ਲਗਾਈ ਸਿੰਘਾਂ
ਥੋਡੇ ਮੰਦਰੀ ਟੱਲ ਖੜਕਾਉਣ ਦੇ ਲਈ

ਅਕ੍ਰਿਤਘਣਤਾ ਦੀ ਪਾਪੀਓ ਹੱਦ ਕੀਤੀ
ਚੰਗਾ ਸਿਲਾ ਅਹਿਸਾਨਾਂ ਦਾ ਚੁਕਾਉਣ ਲੱਗੇ
ਥੋਡੇ ਮੱਥੇ ਦੇ ਤਿਲਕ ਬਚਾਏ ਜੀਹਨੇ
ਮੱਥਾ ਖਾਲਸਾ ਪੰਥ ਨਾਲ ਲਾਉਣ ਲੱਗੇ

ਅਸੀਂ ਕੱਤੇ ਨਹੀਂ ਚਰਖੇ ਨਾ ਭਰਮ ਰੱਖੀਂ
ਰਿਹਾ ਚਰਖੜੀਆਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਸਾਡਾ
ਅਸੀਂ ਜਿੰਦਗੀ ਲੱਭਦੇ ਸ਼ਹੀਦੀਆਂ ‘ਚੋਂ
ਵੱਸਦਾ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਰ ਸੰਸਾਰ ਸਾਡਾ

ਤੁਰਦੇ ਫਿਰਦੇ ਰਾਹੀਆਂ ਕੋਲੋਂ, ਬੜੀਆਂ ਸੁਣ ਲੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਮੈਂ

ਕਿਉਂ ਤੁਰ ਗਏ ਸੀ, ਘਰਬਾਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਮੇਰੇ ਹਾਣੀ ਨੀਂ

ਤੀਰ ਵਾਲੇ ਉਸ ਬਾਬੇ ਨੇ ਦੱਸ, ਚੱਕਿਆ ਕਿਉਂ ਸੀ ਤੀਰ ਓਦੋਂ

ਮਰਜੀਵੜਿਆਂ ਦੀ ਕਾਹਤੋਂ ਉਹਨੇ, ’ਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਢਾਣੀ ਨੀਂ

ਮਹਿਤੇ ਵਾਲੇ ਡੇਰੇ ਕੋਲੋਂ, ਲਾਲ ਕਿਲਾ ਕਿਉਂ ਕੰਬਦਾ ਸੀ

ਮਰਦ ਦੀ ਵੈਰਨ ਬਣ ਬੈਠੀ, ਕਿਉਂ ਦਿੱਲੀ ਵਾਲੀ ਰਾਣੀ ਨੀਂ

ਗੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਵਸਦਾ-ਰਸਦਾ, ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਪੰਜਾਬ ਜਿਹੜਾ

ਕਾਹਤੋਂ ਹੋ ਗਿਆ ਬਾਗੀ, ਕੀਤੀ ਵੰਡ ਕਿਸੇ ਕਿਉਂ ਕਾਣੀ ਨੀਂ

ਦੇਹਧਾਰੀਆਂ,ਦੰਭੀਆਂ,ਬ ਿਪਰਾਂ, ਵਿੰਨ੍ਹ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਲਾਏ ਨੀਂ

ਸਾਜਿਸ਼ ਮੈਨੂੰ ਨਜ਼ਰੀਂ ਪੈਂਦੀ, ਜਦ ਵੇਖਾਂ ਉਲਝੀ ਤਾਣੀ ਨੀਂ

ਗੱਭਰੂ ਸਿੰਘਾਂ ਸਰਦਾਰਾਂ ਦਾ, ਖੇਡਿਆ ਗਿਆ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਿਉਂ?

ਰੋ ਕੇ ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖੀਆਂ ਵਿਚੋਂ, ਮੁੱਕ ਗਿਆ ਕਿਉਂ ਪਾਣੀ ਨੀਂ

ਕਿਉਂ ਲੱਗਦੈ ਤੂੰ ਸਿਰ ਆਪਣੇ ਤੇ, ਸੰਦਲੀ ਦਰਦ ਹੰਢਾਇਆ ਹੈ

ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਮਾਏ, ਸਾਰੀ ਅੱਜ ਕਹਾਣੀ ਨੀਂ

ਮੇਰੀ ਧਰਤ ਪੰਜਾਬ ਨੂੰ ਜਿਹੜਾ, ਕਹਿਰੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਵੇਖੇਗਾ

ਸਹੁੰ ਮੈਨੂੰ ਚਮਕੌਰ ਗੜ੍ਹੀ ਦੀ, ਪੀੜ ਦਿਆਂ ਮੈਂ ਘਾਣੀ ਨੀਂ

ਚਾਣਕੀਆ ਦੇ ਵਾਰਿਸ ਨਿੱਤ ਦਿਨ, ਗੁੱਝੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਚੱਲਦੇ ਨੇ

ਨਾ ਕੁਝ ਦੱਸਣਾ ਆਵੇ ਮੈਨੂੰ, ਅਜੇ ਮੇਰੀ ਉਮਰ ਨਿਆਣੀ ਨੀਂ

ਸੱਚ ਦਾ ਹੋਕਾ ਦੇਣ ਨਿਕਲਿਆ, ਜਦ ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ

ਬੂਬਣਿਆਂ ਦੇ ਹੱਡੀਂ ਬਹਿ ਗਈ, ਰੰਜਿਸ਼ ਉਹੀ ਪੁਰਾਣੀ ਨੀਂ.. ..