ਉਹਦੀ ਪਲਕ ਚੋਂ ਹੰਝੂ, ਅਸੀਂ ਡਿੱਗਣ ਨਾ ਦਿੱਤੇ,
ਪਰ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਰੋਏ, ਉਹਨੇ ਚੁੱਪ ਨਾ ਕਰਾਈਆ,
ਉਹਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਉਹਦਾ ਹਰ ਦੁੱਖ ਸੁਣੀਆ
ਤੇ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਦੁੱਖੀ ਹੋਏ, ਉਹਨੇ ਪੱਲਾ ਨਾ ਫੜਾਈਆ,
ਇਥੇ ਵਿਕਦੇ ਸ਼ਰੀਰ, ਨਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਜ਼ਮੀਰ,
ਤੇ ਰੂਹ ਕਿਵੇਂ ਬੱਚ ਸਕਦੀ ਏ..
ਮੇਰੇ ਚਲਦੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਸਾਹ, ਸਾਹਾਂ ਵਿਚ ਉਹ ਵੱਸਦੀ ਏ….੨

ਬੁਰੇ ਵੇਲਿਆਂ ਚ ਉਹਨੇ ਸਾਡਾ ਸਾਥ ਛੱਡੀਆ,
ਕੱਲੇ ਹਿਜ਼ਰਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਬਲਦੇ ਰਹੇ,
ਉਤੋਂ ਤਿਖੱੜ ਜੁਦਾਈਆਂ ਦੀ, ਦੁਪਿਹਰ ਤੱਪਦੀ,
ਪੈਰ ਸੜ ਗਏ ਸੀ, ਤਾਂ ਵੀ ਅਸੀਂ ਚਲਦੇ ਰਹੇ..
ਕੱਟ ਲਵਾਂਗੇ ਸਫਰ, ਆਕੇ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜ,
ਜੇ ਕੁੱਝ ਪਲ ਚਲ ਸਕਦੀ ਏ….
ਮੇਰੇ ਚਲਦੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਸਾਹ, ਸਾਹਾਂ ਵਿਚ ਉਹ ਵੱਸਦੀ ਏ….੨